Η Ναυπακτία μπορεί να γίνει παράδειγμα περιφερειακής ανάπτυξης

Η Ναυπακτία είναι ένας από τους πιο ιδιαίτερους τόπους της Αιτωλοακαρνανίας. Έχει ιστορία, φυσική ομορφιά, ανθρώπους δημιουργικούς και μια ταυτότητα που δεν αντιγράφεται. Όμως το κρίσιμο ερώτημα για τα επόμενα χρόνια είναι αν μπορεί να οργανώσει τις δυνατότητές της σε ένα σταθερό σχέδιο ανάπτυξης, εισοδήματος και ποιότητας ζωής.

Η Ναυπακτία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως ένας όμορφος προορισμός για τους επισκέπτες. Μπορεί και πρέπει να γίνει οργανωμένο παράδειγμα περιφερειακής ανάπτυξης. Ένας τόπος που κρατά την ταυτότητά του, σέβεται την ιστορία του, προστατεύει το φυσικό του περιβάλλον και ταυτόχρονα δημιουργεί προοπτική για τους ανθρώπους που ζουν, εργάζονται και μεγαλώνουν τα παιδιά τους εδώ.

Αυτό απαιτεί λιγότερα μεγάλα λόγια και περισσότερη πρακτική σκέψη. Η ανάπτυξη δεν είναι αφηρημένη έννοια. Είναι το αν λειτουργεί καλύτερα η πόλη. Είναι το αν ο επαγγελματίας μπορεί να δουλέψει με σταθερότητα. Είναι το αν ο νέος άνθρωπος έχει λόγο να μείνει. Είναι το αν τα χωριά δεν αισθάνονται αποκομμένα. Είναι το αν ο επισκέπτης γνωρίζει και την ορεινή Ναυπακτία, όχι μόνο το παραλιακό μέτωπο. Είναι το αν οι υποδομές, οι υπηρεσίες και οι αποφάσεις συνδέονται μεταξύ τους.

Κατά τη γνώμη μου, η Ναυπακτία χρειάζεται ένα σχέδιο με τρεις καθαρές προτεραιότητες.

Πρώτη προτεραιότητα: μια λειτουργική Ναύπακτος

Η Ναύπακτος έχει ένα σπάνιο πλεονέκτημα: συνδυάζει ιστορικότητα, ομορφιά, τουρισμό και καθημερινή ζωή. Όμως αυτός ο συνδυασμός θέλει προσοχή. Το ενετικό λιμάνι, το κάστρο, το Γρίμποβο, η Ψανή, το παραλιακό μέτωπο, η Βαρειά, το Αντίρριο και η σύνδεση με την Πάτρα και τη Στερεά Ελλάδα δεν είναι μεμονωμένα σημεία στον χάρτη. Είναι κομμάτια μιας ενιαίας λειτουργίας.

Η συζήτηση για τη Βαρειά, οι παρεμβάσεις στο παραλιακό μέτωπο, οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, η στάθμευση, η προσβασιμότητα και η καθημερινή εξυπηρέτηση κατοίκων και επισκεπτών πρέπει να εντάσσονται σε ένα συνολικό σχέδιο. Όχι αποσπασματικά. Όχι με λογική «βλέποντας και κάνοντας». Αλλά με στόχο μια πόλη πιο λειτουργική, πιο φιλική, πιο προσβάσιμη και πιο ανθεκτική στις πιέσεις της τουριστικής περιόδου.

Η Ναύπακτος δεν πρέπει να χάσει τον χαρακτήρα της για να αναπτυχθεί. Αντίθετα, πρέπει να αναπτυχθεί ακριβώς επειδή έχει χαρακτήρα. Το ζητούμενο δεν είναι να γίνει μια ακόμη απρόσωπη τουριστική πόλη. Είναι να αξιοποιήσει τη δική της ταυτότητα: την ιστορία, τη θάλασσα, το κάστρο, το λιμάνι, την ανθρώπινη κλίμακα, τη σχέση με τα χωριά και τη στρατηγική της θέση.

Δεύτερη προτεραιότητα: η ορεινή Ναυπακτία μέσα στο σχέδιο

Η ορεινή Ναυπακτία δεν πρέπει να είναι συμπλήρωμα της παραλιακής ζώνης. Πρέπει να είναι ισότιμο μέρος της αναπτυξιακής ταυτότητας της περιοχής. Η Άνω Χώρα, ο Πλάτανος, η Ελατού, η Αμπελακιώτισσα και τα χωριά της ορεινής Ναυπακτίας έχουν φυσική ομορφιά, αυθεντικότητα, διαδρομές, παράδοση, προϊόντα, ανθρώπους και δυνατότητες για ήπια ανάπτυξη.

Το ζητούμενο είναι να συνδεθούν πιο ουσιαστικά με τη Ναύπακτο. Με καλύτερη πρόσβαση, καλύτερη προβολή, θεματικές διαδρομές, πολιτιστικές δράσεις, τοπικά προϊόντα, ψηφιακή πληροφόρηση και συνεργασία των επαγγελματιών. Ο επισκέπτης που φτάνει στη Ναύπακτο πρέπει να έχει λόγο να γνωρίσει και την ορεινή Ναυπακτία. Και ο κάτοικος του χωριού πρέπει να αισθάνεται ότι συμμετέχει στο αναπτυξιακό σχέδιο, όχι ότι βρίσκεται στο περιθώριο.

Ο τουρισμός όλο τον χρόνο δεν μπορεί να είναι απλώς σύνθημα. Θέλει περιεχόμενο. Θέλει διαδρομές, εμπειρίες, τοπική γαστρονομία, σύνδεση με την ιστορία, δράσεις στη φύση, πολιτισμό, μικρές επιχειρήσεις και σταθερή οργάνωση. Η Ναυπακτία έχει όλα τα στοιχεία για να το πετύχει. Χρειάζεται όμως συντονισμό και σχέδιο.

Τρίτη προτεραιότητα: εισόδημα, νέοι και μικρές επιχειρήσεις

Η ανάπτυξη έχει νόημα μόνο όταν φτάνει στους ανθρώπους. Όταν δημιουργεί εισόδημα. Όταν στηρίζει τον επαγγελματία. Όταν βοηθά τη μικρή επιχείρηση. Όταν δίνει σε έναν νέο άνθρωπο λόγο να μείνει στον τόπο του.

Στη Ναυπακτία υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται σκληρά στην εστίαση, στον τουρισμό, στο εμπόριο, στις υπηρεσίες, στην παραγωγή, στις μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις. Αυτοί είναι η πραγματική βάση της τοπικής οικονομίας. Δεν αρκεί να μιλάμε γενικά για ανάπτυξη, αν δεν βλέπουμε τι χρειάζεται ο μικρός επαγγελματίας: λιγότερη γραφειοκρατία, πρόσβαση σε χρηματοδοτικά εργαλεία, ψηφιακή υποστήριξη, σταθερούς κανόνες, καλύτερες υποδομές και μια πόλη που λειτουργεί.

Το ίδιο ισχύει και για τους νέους. Το μεγάλο στοίχημα δεν είναι μόνο να επισκέπτονται περισσότεροι άνθρωποι τη Ναυπακτία. Είναι να μπορούν περισσότεροι νέοι να εργαστούν, να επιχειρήσουν, να δημιουργήσουν οικογένεια και να αισθανθούν ότι ο τόπος τους έχει μέλλον. Η εποχικότητα δεν αρκεί. Χρειάζονται δραστηριότητες με διάρκεια, καλύτερες υπηρεσίες, νέες δεξιότητες, ψηφιακές δυνατότητες και σύνδεση της τοπικής οικονομίας με τις σύγχρονες ανάγκες.

Ως μηχανικός έχω μάθει ότι κανένα σοβαρό αποτέλεσμα δεν έρχεται χωρίς σχέδιο, οργάνωση, συνεργασία και μετρήσιμους στόχους.

Η Ναυπακτία μπορεί να είναι κεντρικό κομμάτι ενός νέου αναπτυξιακού χάρτη για την Αιτωλοακαρνανία. Ένας νομός τόσο μεγάλος και τόσο σύνθετος δεν μπορεί να προχωρήσει με τοπικούς ανταγωνισμούς. Το Αγρίνιο, το Μεσολόγγι, η Ναύπακτος, η Αμφιλοχία, το Ξηρόμερο, το Θέρμο, το Άκτιο, η Βόνιτσα, οι ορεινές και παραλίμνιες περιοχές χρειάζονται συμπληρωματικότητα και κοινή διεκδίκηση.

Σε αυτόν τον χάρτη, η Ναυπακτία έχει ξεχωριστό ρόλο. Λόγω θέσης, ιστορίας, τουριστικής δυναμικής, φυσικού περιβάλλοντος και ανθρώπινου δυναμικού. Δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως άκρη του νομού. Πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μία από τις πύλες εξωστρέφειας της Αιτωλοακαρνανίας.

Με αυτή τη λογική συμμετέχω πιο ενεργά στον δημόσιο διάλογο για τον τόπο μας. Με σεβασμό στους ανθρώπους της Ναυπακτίας και με πίστη ότι η Αιτωλοακαρνανία αξίζει περισσότερα: καλύτερες υποδομές, περισσότερες ευκαιρίες, ισχυρότερη φωνή και ένα πιο καθαρό σχέδιο για το μέλλον.

Γιατί το ζητούμενο δεν είναι απλώς να λέμε ότι ο τόπος μας αξίζει. Το ζητούμενο είναι να δουλέψουμε σοβαρά για να πάρει ο τόπος μας τη θέση που του αξίζει.

Με γνώση. Με ευθύνη. Μαζί.