Με αφορμή το δημοσίευμα της «Καθημερινής» με τίτλο «Ο υψηλός πληθωρισμός ροκανίζει τις καταθέσεις», αξίζει να αναδειχθεί μια διάκριση που συχνά χάνεται στη δημόσια συζήτηση: άλλο η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού και άλλο η υποχώρηση της ακρίβειας.
Όταν ο πληθωρισμός μειώνεται, δεν σημαίνει ότι μειώνονται οι τιμές. Σημαίνει ότι συνεχίζουν να αυξάνονται, απλώς με μικρότερο ρυθμό. Έτσι, ακόμη και όταν ο σχετικός δείκτης παρουσιάζει βελτίωση, η σωρευτική αύξηση των τιμών εξακολουθεί να περιορίζει την πραγματική αξία των εισοδημάτων και των αποταμιεύσεων.
Αυτό ακριβώς αναδεικνύει και το δημοσίευμά σας για τις καταθέσεις: τα χρήματα μπορεί να διατηρούν την ονομαστική τους αξία, αλλά όχι αναγκαστικά και την αγοραστική τους δύναμη.
Το ίδιο ισχύει για τους μισθούς και τις συντάξεις. Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι μόνο αν αυξάνονται ονομαστικά, αλλά αν ο πολίτης μπορεί με αυτά να καλύψει ευκολότερα το κόστος στέγασης, ενέργειας, τροφίμων και μετακινήσεων.
Γι’ αυτό η συζήτηση για την ακρίβεια χρειάζεται να μετακινηθεί από τη στενή παρακολούθηση των δεικτών προς το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα και την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.
Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να μειωθεί ο ρυθμός αύξησης των τιμών. Είναι να ενισχυθεί ουσιαστικά η δυνατότητα των πολιτών να ζουν, να αποταμιεύουν και να σχεδιάζουν με μεγαλύτερη ασφάλεια το μέλλον τους.
Η δημοσίευση στην Καθημερινή
Η παρέμβαση δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή στις 26 Αυγούστου 2026.
